Tükenen ve tüketilen sadece takvim olsaydı keşke…
Takvimle birlikte; kelimeler tükendi, sabır tükendi, güven tükendi. Adalet tükendi. Huzur tükendi. Para tükendi. Umutlar tükendi.
En ağır kayıp ise ortak akıl oldu.
2025 yılı, ülke olarak yorulmanın ötesine geçti;
tüketildiğimiz yıl olarak hafızalara kazındı.
Gün boyunca birbirini tekrar eden siyasi cümleler, geceleri büyüyen gerilimler,
gündemden gündeme savrulan umutlar…
Hepsi aynı soruyu doğurdu:
— Biz bu yola ne zaman girdik, kim direksiyondaydı ve biz nereye bakıyorduk?
Bir ülke, yanlış kararlarla tükenmez;
yanlışta ısrar ederse tükenir.
Asıl mesele; hatalı tercihler değil, o tercihlerden ders çıkarmamaktır.
2026’ya girerken değişecek olan sadece rakamlar değilse,
bunu sağlayacak olan siyasetçilerin sloganları değil;
milletin silkinişidir.
Çünkü toplum değişmeden, devletin rotası netleşmez.
Halk sorgulamadan, siyaset ayar tutmaz.
Muhalefet milli meselelerde sorumluluk almayı öğrenmeden,
iktidar hesap verme refleksini güçlendirme ihtiyacı duymaz.
Bugün Türkiye’de teröre, ekonomiye, güvenliğe, diplomasiye dair konuşulan her şey;
öznesi belirsiz tartışmalarla değil,
tarihi idrak eden ve güncel gerçeklikle yüzleşen bir akılla anlam kazanır.
2025 bize şunu öğretti:
— Tehditler dışarıda olabilir, ama zaaflar içeride büyür.
— Kaybedilen zaman geri gelmez; geri gelen sadece pişmanlık olur.
— Milli konularda siyasi kavga değil, siyasi olgunluk beklenir.
— Bir ülkeyi diri tutan silahları değil, onu kullanacak iradenin uyanık olmasıdır.
Yeni yılda;
Kelimelerimiz yenilensin, aklımız dinlensin, cesaretimiz tazelensin.
Ve en önemlisi; millet olarak birbirimizi tüketmekten vazgeçip,
birbirimizi üretmeye başlayalım.
Yoksa 2026’da değişen sadece tarih olacak;
değişmeyen ise tarihten ders almayanların hikâyesi…
Yeni yılınız kutlu olsun.
Necat KACAN
Eğitimci Araştırmacı Yazar