Baharın müjdecisi ilk cemre havaya düştü…
Soğuk kış günlerinin ardından içimize işleyen ayaz yavaş yavaş çözülüyor. Atalarımız buna “cemre düştü” derdi. Ateş, kor, köz…
Yani ısıtan, dirilten, can veren bir kıvılcım.
İnanışa göre ilk cemre havaya, ardından suya, sonra toprağa düşer. Hava ısınır, sular çözülür, toprak uyanır.
Tabiat dirilir.
Ve tam da bu günlerde…
Ramazan’ın mübarek hilali ufkumuzda belirir.
Tesadüf müdür?
Hayır.
Bu millet için hiçbir diriliş tesadüf değildir.
Cemre toprağı ısıtır, Ramazan kalbi.
Cemre buzları çözer, Ramazan günahları.
Cemre baharı müjdeler, Ramazan rahmeti.
Türk milleti tarih boyunca göğe bakarak yön bulmuş, toprağa bakarak sabretmiş, suya bakarak şükretmiştir. Orta Asya bozkırlarından Anadolu’ya uzanan yolculuğumuzda cemre yalnızca bir mevsim işareti değil; bir diriliş sembolü olmuştur.
Bugün ilk cemre havaya düşerken, aslında bir başka cemre de gönüllerimize düşmektedir.
Ramazan…
Oruçla terbiye olan nefsimiz, zekâtla arınan malımız, teravihle saf tutan omuzlarımız, sahurda aynı sofraya oturan milyonlarca yürek…
Bu milletin asıl gücü tankta, topta değil; aynı anda “Âmin” diyebilen kalplerindedir.
Cemre havayı ısıtır.
Ramazan ümmeti birleştirir.
Asırlar boyunca bu topraklarda minarelerden yükselen ezan sesi milletimizin ruh kökünü beslemiştir. Baharın gelişi toprağı uyandırdığı gibi, Ramazan da Türk milletinin özünü uyandırır. Unuttuğumuzu sandığımız merhameti, sabrı, paylaşmayı yeniden hatırlatır.
Ramazan’ın ilk teravihinde saf tutarken aslında bir millet yeniden saf tutar. Zenginle fakir yan yana durur. Makamlar, unvanlar, şöhretler secdede erir. Orada sadece kul vardır.
Ve Allah.
İşte bu yüzden Ramazan, bu milletin manevi baharıdır.
Cemre doğayı ısıtır,
Ramazan ruhu.
Cemre toprağı diriltir,
Ramazan milleti.
Bahar geldiğinde ağaçlar tomurcuklanır. Ramazan geldiğinde kalpler…
Bahar toprağı yeşertir.
Ramazan vicdanı…
Ey aziz Türk milleti;
İlk cemre havaya düştü. Şimdi sıra gönüllerdeki buzları eritmektedir.
Kırgınlıkları çözme, küskünlükleri bitirme, sofraları büyütme vaktidir.
Yetimin başını okşama, mazlumu gözetme, paylaşma vaktidir.
Ama şunu unutma:
Toprak ısınırken sen soğursan,
Hava yumuşarken sen katılaşırsan,
Ramazan gelirken sen nefsine teslim olursan…
Cemre boşuna düşmüş olur.
Ey Türk milleti!
Tarihini hatırla.
İmanını hatırla.
Asaletini hatırla.
Titre ve kendine dön!
Çünkü bahar sadece mevsim değildir.
Ramazan sadece aç kalmak değildir.
Diriliş, önce kalpte başlar.
Strateji Uzmanı
Gazeteci Yazar
Gökalp Şentürk