Necat Kacan

Tarih: 01.03.2026 12:21

Ömer Seyfettin’in “Piç” Hikâyesi ve Günümüz Türkiye’sinde Safın Belirginleşmesi

Facebook Twitter Linked-in

Bazı kavramlar zamana direnir.
Çünkü insan değişse de zaaf değişmez.

Ömer Seyfettin’in “Piç” hikâyesinde mesele bir soy meselesi değildir. Asıl mesele şudur:
Bir millet varoluş mücadelesi verirken sen hangi taraftasın?

Türk askeri kazanırken üzülüyor, kaybederken seviniyorsan; artık mesele fikir değil, taraf meselesidir. Aidiyet meselesidir. Piçliktir…

Bugün açık ve net konuşmak gerekir.

Türkiye güçlenirken huzursuz olan,
Devlet ayağa kalktıkça morali bozulan,
Millet moral buldukça rahatsız olan tipler varsa… Piçtir…

Bu ülkede piçe piç denir.

Kurucu İrade ile Kavgalı Olanlar

Bu ülkenin kuruluş iradesini sürekli itibarsızlaştırmaya çalışan,
Milli Mücadele ruhunu küçümseyen,
Devletin temel sütunlarını aşındırmayı “özgürlük” diye pazarlayan bir zihniyet var. Bunlar piçtir.

Eleştiri başka şeydir.
Kurucu iradeye düşmanlık başka.

Bu toprakların hangi bedellerle vatan yapıldığını yok sayan bir anlayış, tarihî hafızasını kaybetmiş demektir. Hafızasını inkâr eden bir zihin, aidiyetini de inkâr eder. P…

Terörle Mücadeleye Husumet Besleyenler

Bu ülke terörle mücadele ederken dağda, şehirde, sınırda görev yapmış güvenlik mensuplarını toptancı bir zihniyetle suçlu ilan etmeye çalışanlar…P…

Devletin bekası için mücadele edenleri zan altında bırakmayı siyaset sananlar…

Hukuk elbette işletilir. Suç varsa yargı karar verir.
Ama terörle mücadeleyi kriminalize etmek, devleti savunmayı mahkûm etmek başka bir şeydir.

Terörle mücadele ederken devletin yanında durmak yerine terör propagandasına alan açan bir zihin, tarafını belli etmiştir. Bunlar da piçtir.

Devlet Zayıflasın İsteyenler

Ekonomik bir kriz olduğunda çözüm üretmek yerine kaosu büyütmeyi tercih edenler…
Dış politikada Türkiye sıkışsın diye dua edenler…
Uluslararası baskılardan medet umanlar…

Muhalefet demokrasinin gereğidir.
Ama devlet zayıflasın da biz güçlenelim anlayışı siyaset değil, zihinsel kopuştur.

Bir insan ülkesinin zararını stratejik kazanç olarak görüyorsa, orada artık fikir tartışması yoktur.

Kültürel ve Medeniyet Düşmanlığı

Kendi tarihine tahammülü olmayan,
Kendi medeniyet birikimine alerji duyan,
Bu milletin değerleriyle kavga etmeyi ilericilik zanneden bir profil…

Kendi köküne düşman olan bir zihniyet, başka bir merkeze yaslanmadan ayakta kalamaz. Kökünü inkâr eden insan, gölgesini de kaybeder.

Dış Referansla Hareket Edenler

Bu milletin iradesini küçümseyip yabancı merkezlerin yönlendirmesine göre pozisyon alanlar…
Türkiye aleyhine atılan her manşeti iç siyaset malzemesi yapanlar…

Kalbi başka başkentlere bağlı olanın kimliği tartışmalıdır.


Burada bir çizgiyi kalın harflerle çizelim:

Hükümeti eleştirmek piçlik değildir.

Yanlışa karşı çıkmak piçlik değildir.

Demokratik muhalefet haktır.

Ama milletinin kaybından haz almak…
Devletinin tökezlemesini temenni etmek…
Terörle mücadele edenle değil, terörle aynı dili kullanmak…
Kurucu iradeyle kavga edip dış müdahaleden medet ummak…

İşte o noktada mesele siyasi değildir; ahlâkidir.

Bir insanın gerçek kimliği, kriz anında belli olur.
Sevincinin ve öfkesinin yönü, tarafını ele verir.

Bu ülkede doğmuş olabilirsin.
Bu ülkenin pasaportunu taşıyor olabilirsin.
Ama kalbin bu millete düşmansa…

Bu ülkede piçe piç denir.

Necat KACAN

Eğitimci Araştırmacı Yazar


Orjinal Köşe Yazısına Git
— KÖŞE YAZISI SONU —