Ben vatanseverim, milletimi severim. İçten ve samimiyetle tek vatan, tek millet, tek dil, tek bayrak derim. Cumhuriyet yönetiminin varlığı, bu topraklarda yarına dair en büyük güvencemdir. Tarih şahidimdir ki alnım açık, başım diktir. Ülkemin bağımsızlığı en büyük sevdam, özgürlük vazgeçilmezimdir. “Özgür olmayan bir milletin ne onuru kalır ne de sözünün kıymetli olur”, bunu bilir bunu söylerim.
Emperyalizm, yalnızca devletlerin değil, insanlığın da ortak düşmanıdır. Sömürüyü sistemleştiren, adaletsizliği meşrulaştıran, halkları birbirine düşman eden her düzenin karşısında dururum. İnsan hakları benim için süslü cümlelerden ibaret bir sözleşme değildir. İnsan hakları, pazarlık konusu yapılamaz. Bir tek insanın bile onuru çiğneniyorsa, orada susmak suça ortak olmaktır.
Mutluluğun, başkalarının mutsuzluğu üzerine kurulamayacağını bilirim. Huzurum, çevremdeki insanların huzurlu olmasına bağlıdır. Eşref-i mahlûkat olarak yaratılan İnsanın kalbi; benim için Kâbe’dir. Sorsalar bana en büyük günahlardan biri nedir diye ‘bir kalbin yıkılması’ derim. İnancım, insanı ezmenin değil; insanı yaşatmanın adıdır. Yunus misali yaratılanı Yaratan’dan dolayı severim. Sevgim hem aşım hem ekmeğimdir benim. Çevremi sevgimle kuşatmak isterim. Adalet, olmazsa olmazımdır. Dalları; hak, hukuk, sevgi, insaf, hoşgörü, merhamet olan adalet ağacı bunlar olmadan kurur. Adaletin yetişmediği bir iklimde esaretin, zulmün, haksızlığın kara bulutlarının dolaştığına da tarihi şahit gösteririm.
Had bilmenin her bilgiden önce geldiğine olan inancım tamdır. Haddini bilen insanın fitnenin gölgesinden uzak duracağından eminim. Saygıyı bir zayıflık değil, bir büyük erdem sayarım. İncitmemeyi ilke edinirim. İncinsem bile incitmemeye gayret ederim. Çünkü kötülüğe kötülükle cevap vermek, onu çoğaltmaktan başka bir işe yaramaz. Kim güçlü, kim iktidar sahibi diye bakmam; kim adil, kim dürüst, kim vicdanlı ona bakarım. Gücün arkasında değil, haklının yanında saf tutarım.
Adalet benim en büyük terazim. Adaleti çıkarı için kullananlardan tiksinirim. Çünkü adalet doğruluktur. Eğilip bükülmez. Kişiye göre şekil almaz. Devlet malını yağmalayanları, yetimin hakkına el uzatanları, alın terini gasp edenleri asla affetmem. Onlar benim gözümde ne uyanıktır ne de becerikli; düpedüz hırsızdır, yamyamdır, nankör ve haindirler ve onlar bilsinler ki bu memlekette hâlâ hainlerin karşısında dimdik duranlar var.
Hırsızlar, soyguncular, vurguncular düşmanımdır benim. Yalancı, düzenbaz, ikiyüzlü insanlarla birlikte yol yürümem. Dini inancı kalkan yaparak ahlâksızlığı meşrulaştıran münafıklarla, karanlığı kutsallaştıran yobazlarla mücadelem bitmez. Çünkü din; aklı susturmak için değil, vicdanı uyandırmak içindir.
İyi insan olmak; olumsuzluklara sessiz kalmak değildir. Tarafsızlık adı altında haksızlığın yanında durmak hiç değildir. İyi insan olmak; gerektiğinde yalnız kalmayı göze alabilmektir. Kalabalıkların alkışına değil, vicdanın sesine kulak verebilmektir. Bedel ödemeyi göze almadan erdemden söz edilemez.
İyi insan olmak bir süs değil, ahlaki bir duruştur. Kolay olanı seçmek değil, doğru olanı savunmaktır. Korkuya teslim olmamak, menfaat karşısında eğilmemektir. Bugün bu ülkede iyilik zorlaştıysa, nedeni iyiliğin değersiz değil; kötülüğün örgütlenmiş olmasıdır. Ben iyiliği bir vitrin süsü olarak görmem. İyilik, benim için bir yaşam biçimidir. İnsan olmanın, yurttaş olmanın, bu topraklarda başı dik yaşamanın asgari şartıdır. İyi insan olmak; susarak hayatta kalmak değil, konuşarak insan kalmaktır. Güce yaslanmak değil, hakikatin yanında durmaktır. Bu ülkede iyilik hâlâ mümkündür; ama bedelsiz değildir. Şunu net bir dille belirteyim ki bu ülkede hâlâ iyi insanlar var ve iyi insanlar olduğu sürece de umut var demektir. Adalet varsa, gelecek vardır. Cumhuriyet varsa, insan onuru güvendedir.
Ben buyum. Tarafım belli, yolum açık, vicdanım rahattır.
Hadi ÖNAL/ 5 Şubat 2026/ Elazığ