Ne kadar zarif ve içten bir başlangıç...
Kelimeleriniz zaten bir suyun akışı gibi duru. Bu güzel duyguları biraz daha derinleştirmek, o "şiir" etkisini daha yoğun hissettirmek için metni yeniden dokudum.
İşte ruhun derinliklerine dokunacak, sevginin şifasını vurgulayan o düzenleme:
Ruhun Şiiri,
Sevginin Akışı
Yaşamak...
Sıradan bir nefes alış değil, mısra mısra işlenen bir şiir olmalı insan ömrü.
Ruhun en kuytu köşelerine bir coşku tohumu ekmeli;
Dokunduğu her kalbe yumuşak bir ipek, üşüyen her hayale bir tutam sıcaklık katmalı.
Ve insan...
Hiç bulanmadan, engellere takılmadan akan berrak bir su gibi;
Yine insana, sadece sevgiyle akmalı.
Çünkü kalbimizde taşıdığımız o kutsal emanet, Yaradan’ın bir yansımasıdır.
Baktığımız her zerrede O’nu görüp, yaratılanı Yaradan’dan ötürü kucaklamak;
İşte budur ruhun asıl şifası.
Unutmayın ki; dünyanın tüm dertlerine, yorgunluklarına ve karanlığına tek bir ilaç vardır: Sevgi.