Dünya tarihi, sadece savaşlarla değil, o savaşların ruhunu besleyen destanlarla şekillenir. Bizim hikâyemiz ise bir yok oluşun eşiğinden, bir bozkurtun rehberliğinde küllerinden doğan koca bir milletin hikâyesidir.
Bugünlerde üzerinde çokça durduğumuz Bozkurt ve Ergenekon destanları, aslında birbirinden kopuk iki masal değil; Türk milletinin biyolojik varoluşundan siyasi egemenliğe geçişinin, yani bir "erginlenme" yolculuğunun adıdır.
Bir Sığınaktan Dünyaya Açılan Kapı
Bozkurt Destanı, bir "hayatta kalma" mücadelesidir.
Düşman baskınından sağ kurtulan bir çocuğun, bir dişi kurt (Asena) tarafından gizli bir mağarada büyütülmesi, soyun devamlılığını simgeler. Ancak hikâye burada bitmez. O dar mağaradan taşan, çoğalan ve nihayetinde o "gizli vadiye" sığmayan Türkler, karşılarındaki demir dağları eriterek dış dünyaya açılırlar. İşte bu, Ergenekon’dur.
Bu destan bize şunu fısıldar: Sığınmak geçicidir, esas olan hürriyettir. 21 Mart Nevruz günü yaktığımız ateş, sadece baharı selamlamak için değil; o demir dağı eriten iradeyi ve özgürlüğe atılan o ilk adımı unutmamak içindir.
Kültür Bekadır, Medeniyet Zekadır
Kültür, bir milletin yaşama tarzıdır ve bekasını sağlar.
Medeniyet ise o milletin zekasının bir ürünüdür. Ergenekon Destanı’ndaki "demir eritme" motifi, sadece bir efsane değil, o günün şartlarında ileri bir teknolojinin, kolektif bir zekanın ve mühendisliğin dışa vurumudur.
Atalarımız Ergenekon’dan sadece kılıçlarıyla değil, demiri işleyen medeniyetleriyle çıkmış; Anadolu’yu yurt edinmiş ve üç kıtada adaletle hükmetmiştir.
Çocuklarımızın Hayal Dünyasında "Modern Ergenekonlar"
Bugün çocuklarımız pelerinli süper kahramanların kuşatması altında büyüyor. Oysa kendi köklerimizdeki kahramanlıklar, onlara çok daha derin bir aidiyet ve dayanıklılık duygusu kazandırabilir:
- İrade Eğitimi: Zorluklarla karşılaşan bir çocuğa Ergenekon ruhunu anlatmak, ona "hiçbir engelin kalıcı olmadığını" öğretmektir.
- Doğa Sevgisi: Bozkurt efsanesiyle doğayla iç içe geçmiş, hayvana ve toprağa saygı duyan bir nesil inşa edebiliriz.
- Milli Şuur: Kendi tarihini "destan ruhuyla" bilen bir gençlik, Atatürk’ün bahsettiği "muhtaç olduğu kudreti" damarlarındaki asil kanda, yani o köklü geçmişinde bulacaktır.
Titre ve Kendine Dön
Bilge Kağan’ın binlerce yıl önce taşlara kazıdığı "Ey Türk! Üstte mavi gök çökmedikçe, altta yağız yer delinmedikçe, senin ilini ve töreni kim bozabilir?" uyarısı bugün hâlâ geçerlidir. Bizim sömürgeci bir geçmişimiz yok; gittiği her yere adalet, külliye ve nizam götüren bir medeniyetin mirasçılarıyız.
Bugün Nevruz ateşinin üzerinden atlayan her gencimiz, aslında kendi içindeki atalet dağlarını eritmeli, zihnindeki prangaları parçalamalıdır. Tarih bir milletin kimlik belgesidir; destanlar ise o kimliğin ruhudur. Uyuyan destanlarımızı uyandırmanın vakti gelmiştir.
Unutmayın; kökü mazide olmayan bir atinin (geleceğin), fırtınalı dünyada ayakta kalması mümkün değildir.
Nevruz’umuz kutlu, Ergenekon ruhumuz daim olsun!
Bu gazete yazısı için uygun bir başlık görseli betimlemesi veya bu metni destekleyecek "Türk Destanları Zaman Çizelgesi" gibi bir tablo hazırlamamı ister misiniz?