Türkiye’de son yıllarda çifte vatandaşlık, sessiz bir toplumsal refleks hâline geldi.
Aileler çocukları için bir “B planı” üretmek istiyor. Çünkü gelecek belirsiz, sistem yorucu, umut kırılgan.
Ama şu soruyu sormadan pasaport peşine düşüyoruz:
Bu bir gelecek planı mı, yoksa bir kaçış arzusu mu?
Çifte vatandaşlık çoğu aile için artık bir “imkân” değil, bir sigorta gibi görülüyor.
Ne olursa olsun, çocuk “gidebilsin” diye.
Fakat gitmek, her zaman çözüm değildir.
Pasaport = Kurtuluş Yanılgısı
Ailelerin zihninde pasaport çoğu zaman şunu temsil eder:
“Burada olmazsa, orada olur.”
Oysa dünya artık böyle işlemiyor.
Avrupa da seçiyor, eliyor, zorluyor.
Pasaport, sadece sisteme giriş kartıdır.
Sistem ise performans ister:
Dil ister
Meslek ister
Dayanıklılık ister
Bunlar yoksa, pasaport “kurtuluş” değil, hayal kırıklığı üretir.
Gençler Neden Hazır Değil?
Çünkü biz pasaportu hazırladık,
ama genci hazırlamadık.
Dil “sonra öğrenilir” sandık
Meslek “orada bulunur” zannettik
Hayat disiplini “kendiliğinden oluşur” diye düşündük
Sonuç?
Yurt dışında yalnızlaşan, kararsız, sık sık ülke değiştiren ama hiçbir yere kök salamayan gençler.
Bu başarısızlık gençlerin değil, yanlış beklentilerin sonucudur.
Çifte Vatandaşlık, Ailelerin Vicdanını Rahatlatıyor
Bunu açıkça söylemek gerekiyor.
Birçok aile için çifte vatandaşlık:
“Üzerimize düşeni yaptık” demenin yolu.
Ama çocuğa pasaport almak,
ona hayat becerisi kazandırmak değildir.
Aileler bazen şunu unutuyor:
Sorumluluk devredilemez.
Pasaportla sorumluluk taşınmaz,
sadece ertelenir.
Sistemler Değil, İnsanlar Başarır
Avrupa’da başarılı olan gençlere bakın.
Onları ayakta tutan şey pasaportları değil:
Net hedefleri
Sabırları
Kendilerini geliştirme disiplinleri
Aynı pasaporta sahip binlerce gençten bazıları yükselirken, bazıları kayboluyor.
Fark pasaportta değil, kişilikte.
Asıl Soru Şu Olmalı
Aileler şunu sormalı:
> “Çocuğum başka bir ülkede sıfırdan başlayabilecek mi?”
Dil bilmiyorsa,
yalnızlığa dayanamıyorsa,
emeği küçümsüyorsa,
hiçbir pasaport onu taşımaz.
Çifte vatandaşlık bir kaçış kapısı değildir.
Bir taşıyıcı sistemdir.
İçini doldurmadığınızda,
o kapıdan giren çocuk,
aynı boşlukla geri döner.
Gelecek, pasaportla değil;
hazırlıkla kurulur.
Saygılarımla.