Bugün, 19 Şubat 2026 Perşembe
Bazı dönemler vardır; kulüp başkanı olmak vitrin işi değildir. Alkışla değil, sabırla ölçülür. Makamla değil, yükle tartılır. Erzurumspor’un son yılları da işte tam böyle bir dönemin adıdır. Ve bu dönemin en ağır yükünü omuzlayan isimlerden biri şüphesiz Ahmet Dal’dır.
Ahmet Dal, Erzurumspor başkanı olduğunda önünde hazır bir masa, dolu bir kasa, huzurlu bir camia yoktu. Aksine; borçlar, güvensizlik, kırgınlıklar ve umutsuzluk vardı. Tribünlerde sessiz bir öfke, şehirde “Bu iş bitti” diyen bir hava hâkimdi. İşte tam o anda, herkes geri çekilirken ONURSAL BAŞKANIMIZ MEHMET SEKMEN bey en güvendiği Ahmet Dal başkanımızı bir adım öne çıkardı .Bu işi en iyi sen yaparsın dedi kendisi de adam gibi adam olduğundan hic yok demedi ..
Kolay değildi. Futbol kamuoyu bilmez ama Anadolu’da kulüp yönetmek, özellikle de Erzurum gibi zor şartlara sahip bir şehirde, neredeyse imkânsızı istemektir. Ekonomik darboğaz, transfer yasakları, icralar, dosyalar… Başkanlık koltuğu çoğu zaman ateşten bir sandalyeye dönüştü. Ama Ahmet Dal o sandalyeden kaçmadı.
Defalarca yalnız bırakıldı. Defalarca eleştirildi. Bazen haklı, bazen haksız. Ama bir şey değişmedi: Erzurumspor sahipsiz kalmadı. O, “Ben olmazsam kim olacak?” sorusunu kendine sormadan bu yola çıkmıştı zaten.
Zor günlerde başkanlık yapanlar iyi bilir; başarı tabelada yazmaz. Bazen en büyük başarı, kulübü ayakta tutabilmektir. Kapısına kilit vurulmamasıdır. Gençlerin hayallerinin yarım kalmamasıdır. Bu sehrin cocukları ona. Çok sey borclu dur.. Erzurumspor’un hâlâ sahaya çıkabiliyor olması, hâlâ bir armasının, bir umudunun olması, bu emeğin en sessiz ama en gerçek göstergesidir.
Ahmet Dal, popülist vaatlerin, büyük lafların başkanı olmadı. O, yangın söndürdü. O, enkaz kaldırdı. O, gece uykusuz kaldı. Bu şehirde herkes konuştu ama birileri de sorumluluk aldı. İşte o sorumluluğu alan isimlerden biri Ahmet Dal’dır.
Bugün Erzurumspor hâlâ nefes alıyorsa, bu nefeste onun da payı vardır. Tarih belki bir gün rakamları yazar, ligleri yazar, kupaları yazar. Ama gerçek futbol hafızası şunu da yazar: “Zor zamanda taşın altına elini koyanlar. Hatta gövdesini koyanlar,,
Bu şehir vefayı sever. Geç de olsa hatırlar. Çünkü Erzurum’da herkes bilir ki; güneşli havada yürüyen çok olur ama fırtınada ayakta kalan azdır.
Ahmet Dal, işte o fırtınada kalanlardan biridir.
