Vergi Kılıcı Kimin İçin?
27.03.2026 10:17:00
11 Mart’tan bu yana kamuoyunda dikkat çeken bir tartışma sürüyor. Bir bakanın edindiği evler gündemde. Ana muhalefet partisi lideri, “190 yıllık maaşınla bu kadar mal edinemezsin” diyerek meseleyi kamuoyunun önüne taşıdı. Sayın Bakan ise “Eşimle birlikte çalışıyoruz, toplam değeri 40 milyon civarında” diyerek kendini savundu.
Aslında mesele bir bakanın kaç ev aldığı değil. Mesele, bu ülkenin vatandaşına uygulanan hukuk ile yönetenlere uygulanan hukuk arasındaki farkın giderek büyümesi.
Ben insanların gelirini bilmem. Kimin ne kazandığını, neye sahip olduğunu hesaplamak benim işim değil. Ama bu ülkede bunun için kurulmuş bir kurum var: Gelir İdaresi Başkanlığı.
Bu kurum, berberin hesabına yatan 100 TL’yi inceler.
Esnafın banka hareketlerini didik didik eder.
Memurun küçük bir ek gelirini bile araştırır.
Çiftçinin hesabına gelen destek ödemesini bile sorgular.
Ama konu milyonlara gelince sessizlik hâkim olur.
40 milyonluk mal varlığı…
2 milyon, 3 milyonluk taksitler…
Uzun vadeli ödemeler…
Bu ödemelerin kaynağı soruldu mu?
Vergi incelemesi yapıldı mı?
Gelir beyanı ile harcama uyumu araştırıldı mı?
İşte vatandaşın zihnindeki asıl soru bu.
Hukuk devletlerinde kişiler değil, sistem konuşur.
Devlet, kim olursa olsun herkese aynı mesafede durur.
Vergi memuru, makamın büyüklüğüne göre değil, rakamın büyüklüğüne göre hareket eder.
Ama bugün vatandaşın hissettiği tablo farklıdır.
Bir tarafta küçük esnafın üzerinde sallanan vergi kılıcı…
Diğer tarafta o kılıcı tutanların dokunulmazlığı hissi…
İşte adalet duygusu tam da burada zedeleniyor.
Devletin temeli adalettir deriz.
Adalet sadece mahkeme salonlarında olmaz.
Vergi adaleti de devletin temelidir.
Vatandaş şunu görmek ister:
Devlet herkese eşit davranıyor.
Hiç kimse makamı nedeniyle ayrıcalıklı değil.
Herkes kazancının hesabını veriyor.
Çünkü vergi, devlet ile millet arasındaki en hassas sözleşmedir.
Bu sözleşmede güven sarsılırsa, devlet ile vatandaş arasındaki bağ da zayıflar.
Bugün toplumun geniş kesimlerinde oluşan kanaat şudur:
Vergi kılıcı halk için keskin, yönetenler için kör.
Oysa güçlü devletlerde bunun tam tersi olur.
Güçlü devlet, önce kendi yöneticilerinden hesap sorar.
Şeffaflık, en üstten başlar.
Vatandaşın devlete olan güveni de işte o zaman güçlenir.
Bugün tartışılan mesele bir bakan meselesi değildir.
Bugün tartışılan mesele devletin adalet terazisidir.
Terazi şaşarsa güven sarsılır.
Güven sarsılırsa devlet zayıflar.
Devletin gücü, vergi memurunun esnafa yazdığı cezayla değil,
yöneticiye sorduğu hesapla ölçülür.
Ve unutulmamalıdır…
Vergi kılıcı adalet için varsa,
önce o kılıcı tutanların gölgesine düşmelidir.
