Bu ülkede kaybetmek ayıp değildir .Suçtur. Bir kere düşersen geçmiş olsun. Kimse neden düştüğünü sormaz. Nasıl ayağa kalkacağını da umursamaz.“Niye başaramadın? ”Niye tutunamadın?”“Demek yeterince istemedin.”İstemekle olsaydı herkes kraldı.
Ama bizde masal çok, gerçek az. Atalar demiş ki: “Nasipten öte köy yoktur.” Biz o köyü kapattık, yerine kişisel gelişim merkezi açtık.
Kazananın Günahı Yok
Bu ülkede kazanan her zaman haklıdır. Nasıl kazandığı önemli değil. Kimi ezdiği de.Önemli olan tabeladır.Sonuçtur.Vitrindir.Kazandıysan ahlak sorgulanmaz.
Kaybettiysen karakterin didik didik edilir.
“Parayı veren düdüğü çalar.” Bizde parayı veren düdüğü değil, adaleti çalıyor.
Başarısızlık Utancı Diye Bir Şey İcat Ettik
Eskiden insan düşerdi, kalkardı. Şimdi düşen saklanıyor. Çünkü başarısızlık paylaşılmaz. Utandırılır. CV’lerde başarı var. Hayatta çöküş var.Kimse “burada battım” demez.“Burada yoruldum” demeye utanır.
“Ayıp örtülür, suç gizlenir” derler,
biz ayıbı büyüttük, suçu alkışladık.
Kaybeden = Tembel Efsanesi
Bu en sevilen masal. Kaybeden tembeldir. Kazanan çalışkandır. Oysa bazen kaybeden; şanssızdır,yalnızdır,desteksizdir.Ama bunlar mazeret sayılır. Çünkü empati bu topraklarda lüks tüketim.
“Komşunun tavuğu komşuya kaz görünür.”
Bizde kazananın her şeyi kaz gibi.
Herkes Kazanamaz, Ama Herkes Ezilebilir
Bu sistem kazanan üretmez. Ezilen üretir. Herkes zirveye çıkamaz. Âmâ herkes aşağı itilebilir. Sonra da derler ki:“Bak işte, düşmeyi hak etti.”“Kendi düşen ağlamaz. Doğru.
Ama biz itileni de ağlatmıyoruz.
Mizahın Acı Yeri
Bir yerde biri iflas eder. Biri tutunamaz. Biri pes eder.İlk tepki:“Demek ki aklı yetmedi.”Ama aynı insanlar milyonluk dolandırıcıya“işini biliyor” der.Trajikomik değil mi?Biz beceriksizi değil, dürüstü kaybeden sayıyoruz.
“Hırsızın hiç mi suçu yok?”
Bizde yok.
Yeter ki kazanmış olsun.
Kaybetmek İnsanlıktır
Kaybetmek suç değildir. Düşmek utanç değildir. Tutunamamak karakter bozukluğu değildir.Asıl suç,kaybedeni ezmek,düşeni tekmelemek,başaramayana sırt dönmektir.Bir toplum,kaybedenlerine nasıl davrandığıyla ölçülür.
“Yiğit düştüğü yerden kalkar.”
Ama biz yiğidi düşmeden yargılıyoruz.
Bu ülkede kaybeden çok. Ama asıl kayıp, vicdanını kazananların azlığı.
