1 Eylül 1999’da eşim Uzman Doktor Nejla Özdemir meme kanserinden dolayı vefat etti.

2000’li yılların başlarında beraberimde 7 yaşındaki oğlum Uğur Özdemir olduğu halde Ankara’ya döndüm.

Oğlum Uğur’un Bilkent BUPS’a kaydını yaptırdım.

Bu arada benden 4 yaş büyük ağabeyimin arkadaşı bir hâkimle tanıştım.

Hâkim de eşini trafik kazasında kaybetmiş, kendisi ve oğlu da ağır biçimde yaralanmıştı.

Hakim ile kısa sürede kaynaştık ve ortak acılarımızı birlikte paylaştık.

Onun da bir oğlu vardı.

Ben 1990-1991 yıllarında Varşova’da  Büyükelçiliğimizde görev yaptığım için İstanbul Laleli’de geniş bir çevrem vardı.

Bu hâkim benim çevremden ciddi şekilde istifade etti.

Birkaç defa Polonya, Tayland, Çin , Avustralya ve Macaristan’a kendisini benim arkadaşlarım davet ettiler.

Bir gün bana dedi ki: “Tanıdığın bir kadın doğum uzmanı var mı?”

“Hayrola?” diye sordum.

“Bir sevgilim var. Benden hamile kalmış, kürtaj yaptırmamız lazım” dedi.

Ben ise kürtaja şiddetle karşıyım. Bir canlının katledilmesine gönlüm razı değildi, olamazdı.

“Kürtajdan vazgeç” dedim. “

“Doğacak çocuğun ölümüne sebebiyet verme. Belki bir oğlan çocuğu olarak doğar ve sana emeklilik hayatında arkadaşlık yapar.”

Ben de ilk eşimin vefatından dolayı Eylül-2001 yılında tekrar evlendim ve 2002 yılında bir oğlan çocuğuna sahip olduk.

Hâkim, benim küçük oğluma “kabak” diye hitap ediyordu.

Hâkimin hamile sevgilisi bir gün bana gelerek ağladı, sızladı:

“Ben 40 yaşına geldim, anne olmak istiyorum. Ne olur benim çocuğun doğumunu Amerika’da yaptırmama yardımcı ol.

Ben organizasyon işiyle uğraşıyorum, senin büyük oğlun Uğur’un sünnet düğününün organizasyonunu ben yaparım.” dedi.

Ben de kandırılmaya müsait bir insanım.

Amerika’daki Süryani dostlarımla temasa geçerek yardım istedim.

Süryani dostlarım “Senin rican bizim için talimattır.” dediler.

ABD Büyükelçiliği Hâkim beye vize verdi ancak sevgilisine vize vermedi.

Bu sefer Dışişleri Bakanlığı Müsteşarından yardım rica ettim ve hâkim beyin sevgilisi ABD vizesini güçlükle aldı.

Hep beraber ABD’ye uçtuk.

ABD’de bir doğumun bedeli 50.000 dolar civarında olmasına rağmen hâkim bey benim şahsi dostlarımdan dolayı hastaneye 5 kuruş doğum ücreti dahi ödemedi.

Hâkim beyin çocuğu Amerika’da doğdu ve Türkiye’ye Amerikan pasaportuyla döndü.

Ellerinizden öper 2 oğlum var, ikisi de Ankara’da doğdu.

Çocuklarımın Amerika’da doğmalarını sağlamadım ancak hâkim beyin oğlunun ABD vatandaşı olmasına vesile oldum.

Kadir kıymet bildiler mi?

Kesinlikle hayır!

Hâkim beyi 2001 yılında ünlü bir siyasetçiyle tanıştırmıştım.

O ünlü siyasetçi sayesinde yıllar sonra rüyasında dahi göremeyeceği çok önemli bir göreve geldi.

Bu hâkim beyin bana şu ana dek kuru dostluğundan başka hiçbir faydası olmadı.

Beni ve çevremi aşırı bir şekilde istismar etti ve etmeye de devam ediyor.

Şimdi devletin kendisine tahsis ettiği makam aracı ve korumalarla Türkiye’de cirit atıyor.

Halen benim eski dostlarımla irtibatını devam ettiriyor ve en iyi şekilde ağırlanıyor.

Bu hâkim beyi yakinen tanıyan birisi bana yıllar önce demişti ki:

Sen bu adamı tanımıyorsun. “Bu adamın iki özelliği var: Bedava içki içmek ve karı-kız peşinde koşmak!”

Şu anda ben kendimi ciddi şekilde kullanılmış hissediyorum.

Bundan dolayı eğer birilerine iyilik yapmak istiyorsanız daha dikkatli olmanızı, seçici olmanızı ve kendinizi kullandırmamanızı özellikle rica ediyorum.

Şimdi ben kendimi kullanılmış, geri zekâlı ve aptal birisi olarak düşünüyorum.

Şimdi kendi kendime şu soruyu soruyorum:

Ben hatayı nerede yaptım?

NEREDEN NEREYE?

Vahit Özdemir
(E) Diplomat