Bugün, 6 Şubat 2026 Cuma
Zamanın Ritmi: Gölgenin Uzadığı Saatler
Köyde zaman saatle değil, güneşle ölçülür. Sabahı horozun sesi başlatır, akşamı uzayan gölgeler bitirir. Aradaki saatler kimsenin acele etmediği, kimsenin geç kalmadığı bir akışta erir. Vakit, duvarda asılı bir nesne değil; toprağın nefesi, rüzgârın yönü ve gökyüzünün rengiyle anlaşılır.
Aynı Hikâyenin İçinde: İnsan, Hayvan ve Toprak
İnsan, hayvan ve toprak burada aynı hikâyeyi paylaşır. İnek ahıra girerken, koyun sürüye karışırken, kedi damın üstünde gerinirken; hepsi görünmez bir düzenin parçalarıdır. İnsan bu düzenin efendisi değil, misafiridir. Bunu bilir ve buna göre yaşar.
Susmanın Bilgeliği: Doğayı Dinlemek
Kuş, kuzunun yanından geçer; insan onları izler ve susar. Çünkü köyde susmak da bir bilgidir. Şehirde insan konuşarak var olurken, köyde dinleyerek var olur. Yaprağın hışırtısı, arının vızıltısı, uzaktan gelen çan sesi… Hepsi doğanın kurduğu cümlelerdir. Anlamak için gürültü değil, sükûnet gerekir.
Sabır ve Bereket: Mevsimle Hesap Yapmak
Doğa bağırmaz, fısıldar. Sabırsız olanı sevmez. Acele edenin elinde yorgunluk kalır; sabredenin avucunda bereket vardır. Köylü takvimle değil, mevsimle hesap yapar. Bir çiçeğin açmasını bekler, bir buzağının büyümesini izler, bir ağacın gölge vermesi için yıllar sayar.
Kuşların Öğrettiği: Özgürlüğün Sessizliği
“Kuşlar ne güzel anlatır aslında; özgür olmanın sessizliğini…” Kanat çırpışlarında telaş yoktur. Yönlerini rüzgâra bırakırlar. Onları izleyen insan, kendi ağırlığını fark eder. Özgürlüğün çoğu zaman fazlalıklardan arınarak başladığını anlar.
Bir Anın Büyüsü: Doğanın Sessiz Dokunuşu
“Doğa bazen tek bir anla kalbimizi büyüler.” Bir yaprağın rüzgârla dönüşü, suyun taşın üzerinden kayışı, gün batımının renkleri… O an, insanın içindeki karmaşayı susturur. Sadece hissetmeyi öğretir.
Renklerin Dili: Doğada Okunan Hikâyeler
“Her renk bir hikâye taşır; bazıları sadece doğada okunur.” Toprağın kahverengisi emeği, gökyüzünün mavisi umudu, yeşilin tonları sabrı anlatır. Doğa, kelimesiz bir kitap gibidir; sayfaları rüzgârla çevrilir.
Umudun Küçük Görüntüleri
“Kuzuların masumiyeti, kuşların özgürlüğü, yağmurun bereketi… Doğa aslında bize her gün umut anlatıyor.” Umut bazen büyük sözlerde değil; küçük görüntülerde saklıdır.
Derenin Fısıltısı: Yenilenerek Devam Etmek
“Bir derenin sesi bile insana şunu fısıldar: Akıp gitmek değil, yenilenerek devam etmektir hayat.” Su durmaz, acele etmez. Kendi yolunu bulur, kendi sesini taşır.
Eşlik Edilen Zaman
Köyün insana öğrettiği en büyük gerçek şudur:
Zaman kovalanacak bir şey değil, eşlik edilecek bir yol arkadaşıdır. Güneş doğar, güneş batar. Hayat arada, sessizce akar.
Ve doğa konuşurken, insan dinlemeyi hatırlar.
