Bir ülkenin gücü nereden gelir?
Ekonomisinden mi, ordusundan mı, yer altı zenginliklerinden mi?
Tarih bize başka bir şey söylüyor:
Bir ülke güçlü olduğu için ayakta kalmaz,
insanı güçlü olduğu için ayakta kalır.
Kaynaklar tükenir, dengeler değişir, sınırlar yer değiştirir.
Ama insan yetiştirebilen toplumlar her dönemde yeniden ayağa kalkar.
Bugün dünyada yaşanan krizlerin büyük kısmı,
para yokluğundan değil,
insan yokluğundan kaynaklanıyor.
Aklı dışlanan, ahlakı değersizleştirilen,
sorumluluk duygusu köreltilen toplumlar
zamanla başkalarının planlarına açık hale geliyor.
Çünkü dünya boşluk kabul etmez.
Yönetemeyen yönetilir.
Üretemeyen bağımlı olur.
İnsan yetiştiremeyen, başkasının insanıyla idare edilir.
İşte bu noktada asıl mesele ortaya çıkar:
Her insan faydalı değildir.
Her eğitim insan yetiştirmek değildir.
Bir ülkenin ihtiyacı olan;
davası olan,
derdi olan,
sadece kendisi için değil, başkaları için de sorumluluk hisseden insandır.
Para ile satın alınamayan,
makamla yönlendirilemeyen,
zor zamanda kaçmayan insan…
Böyle insanlar bir toplumun sigortasıdır.
Bu toprakların farkı da tam burada ortaya çıkar.
Biz Türkler, tarih boyunca sadece kendimiz iyi yaşayalım diye var olmadık.
Dünyada herkes iyi yaşasın diye yaşadık.
Bu iddialı bir söz gibi gelebilir ama tarih bunun şahididir.
Gittiğimiz yerde düzen kurduk,
adalet götürdük,
farklı inançları, farklı dilleri aynı çatı altında yaşatabildik.
Bunu dünyada sürdürülebilir şekilde başarabilmiş nadir halklardan biri,
hatta belki de tek halk, Türk halkıdır.
Çünkü bizim insan anlayışımız,
sadece çıkar üzerine kurulmaz.
Bizde güç, başkasını ezmek için değil,
başkasını ayakta tutabilmek için anlam kazanır.
Bu yüzden halkına hizmet eden lidere halk sahip çıkar.
Çünkü orada ilişki çıkar değil, emanet ilişkisidir.
Ama insanını ihmal eden,
liyakati unutan,
aklı ve ahlakı sistemin dışına iten her yapı
er ya da geç içeriden çöker.
Sonuç değişmez:
Petrol de kurtarmaz,
altın da,
binalar da…
Bir ülkenin gerçek gücü;
nasıl insanlar yetiştirdiğidir.
Davası olan,
derdi olan,
yarını bugünden düşünen insanlar…
İşte asıl sermaye budur.
Ve bunu kaybeden herkes için,
gelecek birbirine benzer.
