Bugün, 4 Şubat 2026 Çarşamba
Hayatta bazı meslekler vardır ki, karşılığını maaş bordrolarında değil; insanın kaderinde, toplumun geleceğinde, kültürün hafızasında bulur. Öğretmenlik, işte tam da böyle bir meslektir. Emeği görünmezdir fakat etkisi silinmez; sesi duyulmaz ama sözü yıllarca yankılanır. Bir öğretmenin dokunduğu bir çocuk, yalnızca bir birey değildir; bir nesil, bir kültür, bir medeniyetin yarınıdır.
24 Kasım…
Sınıfın kapısını her sabah aynı umutla açan, yorgunluğunu öğrencisinin bir gülüşünde unutan, zaman zaman ailesinden bile çok gördüğü çocukların geleceği için gecesini gündüzüne katan öğretmenlerin günü.
Öğretmen, bir çocuğun dünyasını değiştirebilen nadir insanlardandır.
Bir cümlesi, bir dokunuşu, bir inancı, bir öğrencinin kaderini bambaşka bir yöne çevirebilir. Çünkü öğretmen, bilginin aktarıcısı değil; ruhun işçisi, kalbin mimarıdır. Sadece ders anlatmaz; karakter inşa eder, vicdan öğretir, umut taşır.
Bir öğretmenin en büyük sermayesi sevgidir.
Sınıfın kapısından içeri giren her çocuğa kimliğine, ailesine, imkânına bakmadan eşit yaklaşılır. Zengin–fakir fark etmeksizin aynı ilgi, aynı sabır, aynı hassasiyet gösterilir. Çünkü öğretmen için her çocuk değerlidir, özeldir, biriciktir.
Toplumda çoğu zaman kimsenin fark etmediği fedakârlıklar vardır öğretmenlikte:
Kendi ailesiyle geçireceği vaktin bir kısmını öğrencisinin ödevine, problemlerine, kaygılarına ayırması…
Kendi imkanlarıyla sınıf düzenleyen, eksikleri kapatan, öğrencisinin bir eksiğini tamamlamak için çoğu zaman sessizce çaba harcayan nice öğretmen vardır bu ülkede.
Ve en önemlisi:
Öğretmenlik, bir meslekten çok ahlaki bir duruştur.
Sabırdır.
Emektir.
İnandığı değerleri, bir çocuğun zihnine değil, kalbine işlemektir.
Bugün öğretmenlerimize teşekkür ederken aslında şunu da kabul ediyoruz:
Onlar olmasa bu ülkenin geleceği karanlıkta kalırdı.
Onlar olmasa bilgimiz eksik değil, insanlığımız eksik olurdu.
Onlar olmasa tarihimiz durur, kültürümüz çürür, medeniyetimiz yetim kalırdı.
Bütün öğretmenlerimize, bugün bir kez daha şükran duymak görevimizdir.
Sınıfında soba yanan bir öğretmenden, teknolojiyle iç içe yeni neslin öğretmenine kadar…
Köy okulunun çamurunda yürüyen de, metropolün kalabalığında kaybolan da aynı kutsal yükü taşır:
Bir çocuğa ışık olmak.
Bugün hepsine minnetle eğiliyorum.
Başta baş öğretmenimiz Gazi Mustafa Kemal Atatürk ve şehit öğretmenlerimiz olmak üzere ebediyete irtihal eden tüm öğretmenlerimizi rahmetle anıyorum.
Görevine devam eden tüm öğretmenlerimizin ellerinden hürmetle öpüyorum.
Emekli öğretmenlerimize bu ülkeye kazandırdıkları her yürek, her insan, her değer için teşekkür ediyorum.
Bir milletin en büyük gücü tankları, uçakları, ordusu değil; öğretmenleridir.
Çünkü öğretmen, geleceği şekillendiren görünmez bir güçtür.
24 Kasım Öğretmenler Günümüz kutlu olsun.
Necat KACAN
Eğitimci Araştırmacı Yazar
