Bugün, 9 Mart 2026 Pazartesi
Sapanca Gölü çekiliyor.
Ama mesele sadece suyun azalması değil…
Mesele, hayatın geri çekilmesi.
Bir göl düşünün…
Sadece içme suyu değil;
balığıyla, kuşuyla, sazlığıyla, mikroorganizmasıyla, rüzgârıyla yaşayan bir sistem.
Sapanca bugün sadece metre metre değil, can can eksiliyor.
Yetkililer “izleme yapıyoruz, türleri kayıt altına alıyoruz” diyor.
Evet… Bilim insanları gölde hangi balığın azaldığını, hangi bitkinin kaybolduğunu, hangi kuşun artık uğramadığını raporluyor.
Ama soruyu sormak zorundayız:
Göl ölürken biz sadece tutanak mı tutacağız?
Bir ekosistemde önce hassas türler kaybolur.
Sonra dirençli, istilacı, dengesiz türler artar.
Bu, doğanın “yardım çığlığıdır.”
Sapanca bugün tam da bunu yaşıyor.
Balık popülasyonları değişiyor.
Sazlıklar kuruyor.
Su altı yaşamı daralıyor.
Kuşlar göç rotalarını terk ediyor.
Bu sadece bir çevre meselesi değil.
Bu bir gelecek meselesidir.
Çünkü Sapanca sadece bir göl değil;
Kocaeli’nin,
Sakarya’nın,
Marmara’nın su sigortasıdır.
Bugün gölü kaybedersek yarın musluğu kaybederiz.
Ve unutmayın:
Su yoksa tarım yok, tarım yoksa gıda yok, gıda yoksa devlet yok.
Tür Koruma Eylem Planları hazırlanmış…
Peki uygulama nerede?
Kağıt üstündeki doğa, gerçek doğayı kurtarmıyor.
Sapanca çevresinde:
Kaçak su çekimleri,
Kontrolsüz yapılaşma,
Plansız turizm,
Bilinçsiz tarımsal sulama
devam ederken “izleme yapıyoruz” demek,
yangını seyredip “alevleri kayda aldık” demek gibidir.
Bugün göl alarm veriyor.
Yarın şehirler.
Doğa intikam almaz.
Ama ihmalin faturasını keser.
Sapanca Gölü bize bir şey söylüyor: “Beni korumazsanız, sizi de yaşatmam.”
Ve bu sadece bir çevreci slogan değil,
bu jeopolitiğin, tarımın, su güvenliğinin ve milli bekânın ta kendisidir.
Bir gölü kaybetmek,
bir vatan parçasını kaybetmektir.
Gökalp Şentürk
Strateji Uzmanı Gazeteci Yazar
