Bugün, 11 Mart 2026 Çarşamba
ARTIK SIKI KULLANMA ZAMANI, BU HALK ESKİLERLE YÜRÜMEZ**
Bazı dönemler vardır; artık konuşmanın yetmediği,
uyarmanın zorunlu olduğu zamanlardır.
Bugün Bulgaristan Türkleri tam da böyle bir eşiktedir.
Otuz beş yıl…
Bir halk için az bir zaman değildir.
Bir nesil büyür, bir nesil yaşlanır, bir nesil hayattan çekilir.
Ve bu 35 yıl boyunca Bulgaristan Türklerine hep aynı şey söylendi:
“Bekleyin.”
“Zamanı değil.”
“Biz sizin yerinize düşünürüz.”
Sonuç ortada.
Türk oyları yıllarca başkalarının iktidar hesabında alışkanlık olarak görüldü.
Karşılıksız destek diye adlandırıldı.
Sorgulanmadı.
Hesap sorulmadı.
Ama halklar alışkanlıklarla değil, iradeleriyle yaşar.
2011 yılı bu yüzden bir kırılma noktasıydı.
O güne kadar süren sessizliğe ilk ciddi itiraz yükseldi.
Birileri yine Türklerin oylarını pazarlık masasına koyduğunda,
BULTÜRK çıktı ve şunu sordu:
“Sen kimsin?
Bu oylar kimin?
Bu halk neden hep başkaları için var?”
Bu sorular cevapsız kaldı.
Çünkü cevap, düzenin kendisini ifşa ediyordu.
Ve ilk defa bir şey oldu.
Bulgaristan tarihinde bir Türk cumhurbaşkanı adayı çıktı.
50 bin oy alındı.
Bu sadece bir seçim sonucu değildi.
Bu, bir psikolojik eşiğin aşılmasıydı.
Bu, Türk gençlerine verilen sessiz ama güçlü bir mesajdı:
“Olabilirsin.”
“Çıkabilirsin.”
“Yürüyebilirsin.”
O gün asıl kaybeden bir aday değil,
alışkanlık siyasetiydi.
Bugün hâlâ aynı isimler,
aynı kadrolar,
aynı zihniyetle bu halka yol göstermeye kalkıyorsa,
burada durup açıkça söylemek gerekir:
35 yıl denenmiş olan artık çözüm değildir.
Bu halkı, o düzenin içinde yetişmiş olanlar yürütemez.
Çünkü bir halkı yürütmek için,
onu yıllarca yerinde saydırmamış olmak gerekir.
Bugün Bulgaristan Türklerinin ihtiyacı:
Kapalı kapılar ardında alınan kararlar değil
“Biz biliriz” diyen üst akıl değil
Geçmişte kalmış korkular hiç değil
İhtiyaç duyulan şey şudur:
Hesap verebilen bir siyaset
Gençlerin önünü açan bir liderlik
Türk toplumunu nesne değil, özne kabul eden bir anlayış
Artık sıkı kullanma zamanı buradadır.
Bu, kimseyi dışlamak için değil;
geleceği kurtarmak içindir.
Bu, intikam için değil;
temsil için gereklidir.
Çünkü tarih şunu gösterir:
Zamanında kenara çekilmeyenler,
tarihin kenarına itilir.
Bugün halkın yürüyüşü başlamıştır.
Bu yürüyüş ne eski korkularla durur,
ne de geçmişten kalan gölgelerle yön bulur.
Halkın yürüyüşü,
doğudan doğan güneşi beklemektedir.
O güneş;
temiz, cesur, özgüvenli bir neslin güneşidir.
O güneş;
“biz de varız” diyen gençlerin güneşidir.
O güneş;
Türk halkını pazarlık konusu olmaktan çıkaran iradenin güneşidir.
Bu yüzden uyarıyoruz — açık ve net biçimde:
Aynı isimlerle,
aynı zihniyetle,
aynı yöntemlerle
bu halk artık yürütülemez.
Değişim bir tehdit değil,
bir zorunluluktur.
Ve bu zorunluluk ertelenemez.
