16696,88%1,56
43,49% 0,06
51,47% 0,12
7079,40% 2,50
11786,68% 0,00
Bu ülkede son yıllarda her şeyin yolunda olduğu sık sık söyleniyor. Rakamlar konuşuyor, tablolar parlıyor, sunumlar alkış alıyor. Ama garip bir durum var: Kimse yürüyemiyor. Çünkü anlatılan yol başka, yaşanan yol başka.
Bir vitrin var, bir de arka depo. Vitrinde başarı hikâyeleri sergileniyor. Arka depoda ise geçinemeyenler, borçlananlar, geleceğini erteleyenler birikiyor. Algı yönetimi öyle güçlü ki gerçeği dile getirenler “karamsar”, “huzursuzluk çıkaran” ilan ediliyor.
Artık başarısızlıklar bile başarı diye pazarlanıyor.
Tutmayan projeler “vizyon”, bitmeyen sorunlar “süreç” adını alıyor. İstatistikler özenle seçiliyor, uygun olmayanlar sessizce rafa kaldırılıyor. Gerçek, makyaj masasında saatlerce bekletiliyor.
Bu düzenin en tehlikeli yanı şu: İnsanlar kendi yaşadıklarından bile şüphe etmeye başlıyor. Cüzdan boş ama anlatılana göre ekonomi uçuyor. Pazarda filesi dolmayan yurttaş, “demek sorun bende” noktasına getiriliyor.
Algı gerçeğin önüne geçtiğinde toplum sağırlaşır. Kimse kimseyi dinlemez. Herkes anlatılan masala tutunur. Gerçekle bağ koptuğunda sorunlar çözülmez, sadece ötelenir. Ötelenen her sorun ise büyür.
Bu ülkede sorunlar inkâr edildikçe ağırlaşıyor. Gerçeği makyajlamak çözüm değildir. Yolun açık olduğunu söylemek, insanları yürütmez. Çünkü yürümek için önce yolun gerçekten açık olması gerekir.