Son günlerde dünya kamuoyunda ciddi bir tartışma var. ABD’nin Venezuela yönetimine yönelik attığı sert adımlar ve Venezuela Devlet Başkanı Maduro’nun geleceğine dair ortaya atılan iddialar, uluslararası hukukun sınırlarını yeniden gündeme getirdi.

Ortada net olan bir gerçek var:
ABD, Venezuela’yı artık sadece siyasi baskıyla değil, fiili güç diliyle konuşulan bir dosya haline getirdi.

Washington cephesinden yapılan açıklamalar “demokrasi”, “uyuşturucu ile mücadele” ve “meşru güvenlik” başlıkları altında sunuluyor. Ancak uluslararası hukuk açısından tablo bu kadar net değil. Bir devletin başka bir ülkenin seçilmiş ya da fiilen görevde olan liderine yönelik bu ölçekte müdahale sinyali vermesi, “egemenlik” kavramını doğrudan tartışmaya açıyor.

Bugün sorulması gereken soru şu:
Bu adım Venezuela için mi atıldı, yoksa dünyaya bir mesaj mı verildi?

Çünkü mesele sadece Venezuela değil.
Bu, “güçlü olanın kural koyduğu” yeni dünya düzeninin açık bir örneği.

Latin Amerika ülkelerinin önemli bir kısmı bu gelişmeleri kaygıyla izliyor. Sessiz kalanlar da var, açıkça karşı çıkanlar da. Ancak ortak nokta şu: ABD’nin bu tavrı, benzer müdahalelerin başka ülkeler için de emsal olabileceği endişesini doğuruyor.

Bir başka boyut da enerji meselesi. Venezuela, dünyanın en büyük petrol rezervlerinden birine sahip. Bu gerçek, atılan her adımı ister istemez jeopolitik çıkarlar çerçevesine taşıyor. Demokrasi söylemi ile enerji gerçeği arasındaki çelişki, bu krizi daha da tartışmalı hale getiriyor.

Özetle:
Bu gelişmeler, uluslararası hukukta “güç mü, kural mı?” sorusunu yeniden masaya koydu. Eğer güçlü olan istediği ülkeye istediği şekilde müdahale edebiliyorsa, yarın bu tablo kimin kapısında yaşanır, kimse emin olamaz.