Günümüzün en değerli kaynağı zaman, bir hırsız gibi sessizce çalınıyor. Sabah uyanıyoruz, kahvemizi içiyoruz, işe gidiyoruz; gün boyu ekrana bakıyoruz. Akşam olduğunda, fark ediyoruz ki saatler çalınmış, hayatımız uyuyor. Modern insan, zamanı yönetmeyi öğrenememiş ama dakikaları sayıyor.
Her şey hızlı: haberler, mesajlar, alışverişler… Ama farkındalık yok. Saatler geçiyor, hayat akıp gidiyor. "Ayağını yorganına göre uzat" derler; burada yorgan yok, sadece zamanı boşa harcayan insanlar var. Zaman akıp giderken, çoğumuz uyuyor, fark etmiyor.
Adam sorar: "Zaman neden bu kadar hızlı?"
Arkadaşı cevaplar: "Sen fark etmeden çalıyor işte."
Gülmek kolay, fark etmek zor. Mizah, uyarının maskesidir. İnsanlar kahkaha atarken, aslında hayatın akıp gittiğini fark etmez. Sosyal medya, ekranlar, diziler… Hepsi zamanın sessiz çalıcılarıdır.
Bildirimler: Her an bir mesaj, bir haber… Zamanı bölüyor.
Sosyal Medya: Saatler kayıp, gözler ekrana kilitli.
Uyarılar: Her an dikkatimizi çeken minik ışıklar, aslında hayatı çalıyor.
Saatler çalıyor, insanlar uyuyor; farkında değiller.
Modern yaşamın hızı, farkındalığı öldürüyor.
Mizah, uyarının en tatlı maskesidir.
Hayat bir kere geçiyor. Uyuma, fark et; çünkü saatler çalınıyor, uykuda kalan hayat geri gelmiyor.