BİR ŞEHRİN FUTBOLUNA ADANMIŞ BİR ÖMÜR: FERİT KARAKOCA …
O BİR ERZURUM SEVDALISI…
Hep o yazdı…
İyisiyle kötüsüyle, gece gündüz demeden, evini ailesini çoğu zaman ihmal ederek Erzurum futbolunu yazdı.
Peki, neydi bu şehrin futboluna kattığı değer?
Bu anlamlı göreve nerelerden geldi?
Kendisiyle gençliğimizin en güzel yıllarında tanışmıştık. Kilise Kapısı'nda, rahmetli babasının dükkânı vardı. Ben köye gidip gelirken köy minibüsleri onların marketinin önünden kalkardı. O da okula gider, okul çıkışı babasına yardım ederdi. Ayaküstü sohbetlerimiz olurdu. O zamanlar tıfıl bir delikanlıydı; sanki boyu da biraz daha kısaydı.
Sonra ben Dumlu Beldespor'dayken, 3 Temmuz Stadı'nın toprak sahasında, yağmur yağınca çamur olan, kışın sabah 9'da buz gibi zeminde seremonide tekrar karşılaştık. Kardeşimle birlikte oynuyorduk. Kendisi de değerli Nuri Emin'in takımı Kombina Spor'daymış; orada öğrendim. Maça başladık, bizi 3-1 yendiler. Maç sonunda yanıma geldi, elimi sıktı, sarıldı… Sağ olsun.
İşte o gün, bugündür… Yaklaşık 30 yıla yakın bir süredir hep yan yanayız. Rabbim bozmasın.
Yıllarca sahalarda karşılaştık; birlikte yedik, içtik, güldük, eğlendik. Ama asla birbirimize ihanet etmedik, birbirimizi kırmadık. Kimsenin önünde birbirimizi ezdirmedik. Adamlık vardı, dürüstlük vardı.
Yıllar geçti, futbol bitti.
Kendisi Harbiş Spor'a başkan oldu. Ama sadece kulübün başkanı değildi; her şeyiydi. Kulüp adeta Hacı Rüştü'nün kahvesi gibiydi: sabahtan akşama kadar çayı kaynar. Sporcusu, hocası, yöneticisi, güvenliği, hakemi, saha çalışanı… Herkes çayını içmiştir. Kimseyi ihmal etmezdi; cebinden alır, ikramını yapardı.
Kulübe yönetici diye aldığı, "bunlar benim kardeşim" dedikleri vardı:
Sadık Bey, Lokman Bey, Sefa Bey, Necip Bey, Fehmi Bey ve ismini sayamadığım daha niceleri…
Bakarsın her hafta sonu birinin elinde poşetler; etini, makarnasını almış, yemek yapmış. O kulüpte yemek yemenin lezzeti bir başkaydı. Yemek hazır olmaya başlayınca eksik dostlar aranırdı; nerede olursan ol, o yemeğe gideceksin. Yoksa cezalı duruma düşersin. Nede olsa adı Ağır Bakım…
Herkes ağırdır orada.
Yüzlerce sporcu yetiştirmiştir. Erzurum FK'ya ve Türkiye'de birçok kulübe futbolcu vermiştir. Onlarca hocaya ekmek kapısı olmuştur.
İşte bu adamdır Ferit Karakoca.
Amatör kümenin abisidir. Darda olan kim varsa elini uzatır. Gün gelir başka takımlara sponsor bulur. Kimse onu kıramaz; kime gitse bir şeyler koparır, takımları ayakta tutar.
Hiç unutmam… Bir gün beni aradı, dedi ki:
"Kombina Spor'un formaları iyi değil, almamız lazım."
Nasıl "yok" diyebilirim? Aldık.
Sonra dedim ki: "Ferit, sana ne Kombina'dan, kendi kulübüne yaptıralım."
"Yok" dedi…
İşte böyle bir adamdır Ferit Karakoca.
Az yükü varmış gibi bir de Tüm Spor Adamları Genel Merkez Başkan Yardımcılığı… Maşallah demek lazım. Hal böyle olunca, şahsımı da Tüm Spor Adamları Erzurum Şube Başkanlığı görevine getiren de kendisidir. Buradan bir kez daha teşekkür ediyorum.
Günler, aylar, yıllar geçti…
Değerli ağabeyimiz, futbol il temsilcimiz, gönlü güzel insan Burhanettin Andıç abimiz Hakk'a yürüdü. Allah mekânını cennet eylesin. Onun da emekleri çoktur.
Boşalan bu göreve kardeşim getirildi. İşte ondan sonra Erzurum'da futbolun çehresi değişti. Elini değil, gövdesini taşın altına koydu. Gece demedi, gündüz demedi. Ailesini ihmal etti; buna defalarca şahit oldum.
"Yükü ağır ama Allah'ın izniyle en iyisini yapacağım" dedi ve Bismillah deyip başladı.
İlk olarak 3 Temmuz Stadı'nın unutulan yüzünü halka açmak için plan ve projeler hazırladı. Erzurumspor Başkanımız ve Gençlik Spor İl Müdürlüğümüzle istişare ederek sundu.
Şenlik Ligi'ni kurdu. 7-8-9 yaşındaki çocuklarımızı topladı, müsabakalar yaptırdı. Sahada her maçta çocuklarla eğlendi; kramponunun ipi çözülen çocuğun bağcığını bağladı.
Kimselerin yolunu bilmediği stat, insanlarla dolup taştı. Adı şenlikti ama ortam cıvıl cıvıldı.
Ardından 15 Temmuz Ligi, küçük yaş grupları için haftalar süren müsabakalar… Herkesi birinci ilan eden bir anlayış. Evet, orada da Ferit Karakoca vardı.
Sonra U13, U14, U15, U16, U17, U18 ligleri ve amatör maçlar…
Yetmedi; şehrimizde futbol oynamış dostlarıyla bir takım kurdu. Her hafta sonu halı sahada gelenek haline getirdi. (Takımları biraz daha denk yapsa daha iyi olacak ama )
Geçen sene Tortum Spor BAL Ligi'nde olmak zorundaydı, onu da başardı. Bu sene şehrimizi BAL'da temsil eden BB Erzurum Spor Kulübü'nün de her an yanında oldu. Beni de kendiyle birlikte deplasmanlara sürükleyen adamdır Ferit Karakoca.
En çok üzüldüğü şey; Erzurum FK'nın ve Fenerbahçe'nin mağlup olmasıdır.
Bu yoğun tempoda bir de iş yerinde dediler ki:
"Sen bu kadar başarılıysan, sana bir görev daha verelim."
"Uygun görürseniz başım üstüne" dedi.
Şu anda Harb-iş Sendikası Doğu Anadolu Bölge Temsilcisi olarak da yüzlerce insanın derdiyle dertlenen, mutlu olduklarında mutlu olan bir adamdır Ferit Karakoca.
İşte, zannımca şehrimizin futboluna çok değer katan bir kardeşimi sizlere anlatmaya çalıştım. Gözü kara kendisi kocaman yüreğiyle…
Allah utandırmasın.
Başarıları daim olsun inşallah.
Değerli kardeşim…
İyi ki varsın.