Yeni Yıl Geldi, Eski Masallar Raflardan İndi
Takvim 2026'yı gösteriyor. Havai fişekler patladı, dilekler tutuldu, "bu yıl her şey farklı olacak" cümlesi milyonlarca kez kuruldu. Ama gerçek şu: Değişen sadece rakamlar. Aynı sorunlar, aynı ezber cümlelerle süslenip yeniden önümüze kondu. Her yeni yıl, bir umut değil; biraz daha ertelenmiş hesap demek oldu.
Artık şunu kabul edelim: Sorunlar bilinmiyor değil, biliniyor. Çözümler bilinmiyor değil, biliniyor. Eksik olan şey bilgi değil; niyet.
Dünya Düzelmiyor, Dünya Alışıyor
2026'ya girerken dünya daha güvenli bir yer değil. Savaşlar bitmedi, adalet gelmedi, vicdan güçlenmedi. Sadece insanlar alıştı. Alışmak, en tehlikeli refleks hâline geldi. Bombaya, yoksulluğa, göçe, açlığa… Her şeye.
Küresel güçler hâlâ kendi çıkarlarını "istikrar" diye pazarlıyor. Bedelini ise her zamanki gibi sıradan insanlar ödüyor. 2026, bu anlamda insanlığa şunu soruyor: Daha neye alışacaksın?
Türkiye'de Yeni Yıl, Aynı Hayat Pahalılığı
Türkiye'de 2026'nın ilk günü de mutfakta başladı. Market fişiyle, kira hesabıyla, borç takvimiyle… İnsanlar artık "büyüme" kelimesine değil, cebine bakıyor. Çünkü rakamlar konuşurken, hayat susmuyor.
Toplumun en büyük problemi yoksulluk kadar adaletsizlik duygusu. Aynı kurallara herkesin uymadığı hissi, toplumu içten içe çürütüyor. 2026, bu çürümenin hızlanacağı ya da durdurulacağı yıl olabilir.
Teknoloji Var, İnsani Gelişme Yok
Yapay zekâ gelişiyor, algoritmalar karar veriyor, ekranlar hayatı yönetiyor. Ama insan aynı yerde sayıyor. Empati az, sabır yok, sorgulama zayıf. Her şey hızlı, herkes yorgun.
2026, bize şunu net söylüyor: Teknoloji ilerliyor diye toplum ilerlemiş sayılmıyor. Ahlak güncellenmeden, vicdan yüklenmeden bu sistem yürümez.
Son Söz: 2026 Kaçamak Yılı Olamaz
Bu yıl da "idare edelim" yılı olursa, bedel daha ağır olacak. 2026 ya yüzleşme yılı olacak ya da 2027'ye daha büyük bir enkaz devredecek. Kaçış yok. Çünkü takvim ileri gidiyor, ama sorunlar beklemiyor.